Galicia 2002

Pra Galicia no ano 2002 hai que pensar primeiro nunha nova distribución da poboación. Esta nova distribución no territorio galego ha de se entender acompañada da concepción de Galicia como unha cidade, e dentro desta cidade a preocupación de que as cidades galegas actuais non medren desproporcionadamente en relación co conxunto. A posibilidade que teñen os medios de convivencia, poder dar a Galicia redes e vias coas que se facilite esta nova distribución. Villalba pode ser un satélite residencial de Lugo, coma Ponteareas de Vigo.

Hai poucos días vía eu que Xenebra e Lausana eran duas cidades que se miraban de lonxe; agora poden ser complementarias e formar cada unha un barrio máis o menos especializado nunha constelación rexional. Eu aspiraría a unha concepción máis libre e ampla cá de «rank state Holland», cidade anular de Holanda, estrutura concéntrica que poida resolve-lo problema das macrópolis que por sorte nós non temos. Penso que o progreso aplicado a Galicia ha lograr que a cidade e o campo cheguen a ser de novo solidarios. Para min esta nova distribución da poboación de Galicia, creadora de pequenos centros urbanos e novas pequenas cidades, sustituidoras das aldeas e das parroquias de hoxe, é unha esixencia. Estas «viliñas» poden facer volta-lo labrego ó campo, xa como labrego, xa coma que busca unha esixencia fora do tráfico urbano das cidades grandes. Unha imaxe ideal da Galicia do ano 2002 faime vela co seu gran souto antigo, restaurado nas fronteiras orientais, gandeira nos vales centrais e ademais hortícola e frutícola na banda oriental, que é onde hai que pensar na integración das industrias galegas. A facilidade de comunicación fai que só sexa nimia a diferencia entre nómadas e sedentarios no noso tempo. Esta concepción de Galicia como unha cidade ten de descansar nunha rede estreita escudada en función desta imaxe. O poder galego, que ten que habelo, é descentralizado, enriquecedor das expresións políticas do home galego, pois non teñen por qué te-lo mesmo goberno, ó meu entender, A Coruña e Santiago; eu chego a pensar que alguén tería que inventar nas cidades galegas e nas comarcas galegas uns costumes, unhas festas, unhas creencias propias ó tipo humán de cada día e de cada comarca. Deste conxunto poderían sair formas diferentes de goberno nas diferentes comunidades.

Galicia 2002, Santiago: Instituto de Estudios e Desenrolo
de Galicia e a Caixa de Aforros Municipal de Vigo, 1978.